Kunstkritiek 2.0: participatief én multimediaal – De Zendelingen

De Zendelingen uit België is een concept van Filip Tielens en Bregt van Wijnendaele, voortgekomen uit Rekto:Verso Academy en gelanceerd in 2013 op basis van crowdfunding.

De Zendelingen omschrijven zichzelf als ‘een uitzendbureau voor kunstkritiek’, dat innovatieve concepten aanbiedt om het dialoog tussen de driehoek van toeschouwer, kunstenaar en critici te versterken.

Het resultaat is een multimediale productie van video’s die verspreid worden via het YouTube kanaal van de Zendelingen. Hun werk toont een nieuw soort non-profit verdienmodel voor kunstkritiek, namelijk dat van de bruggenbouwer tussen een voorstelling en publiek, zonder inbreng van eigen mening.

In principe vindt de bemiddeling van kunstkritiek tussen alle betrokken partijen offline plaats, maar de productie wordt gefilmd en daarmee verbonden naar de online videosfeer. De Zendelingen hebben verschillende concepten om hun ideeën te realiseren, zoals ‘de cyclus’, waarbij een groep theatermakers in een cirkel plaats neemt en elke theatermaker één vraag mag stellen aan de volgende maker in de cirkel. Daarnaast biedt ‘De Rechtzetting’ de mogelijkheid om theatermakers te laten reageren op een scherpe quote uit recensies van hun voorstellingen, oftewel ‘een kans tot rechtzetting’. Tijdens ‘Het Laatste Avondmaal’, wordt de theatermaker geïnterviewd over het maakproces van de voorstelling vlak voordat deze voor de eerste keer plaatsvindt en er niets meer veranderd kan worden. Het publiek mag van tevoren vragen inleveren die eveneens gesteld worden aan de theatermakers.

Naast deze concepten die de theatermakers naar voren laat komen, zijn er ook concepten waarbij het publiek juist centraal staat, zoals ‘Kinderen Kijkt’. Hierbij wordt een kinderjury samengesteld die kritische vragen stellen en commentaar mogen leveren op basis van een (volwassen) voorstelling die zij zojuist bekeken hebben. Een ander concept gefocust op het publiek is ‘De Biechtstoel’. Dit is een installatie waarin de toeschouwers onder leiding van een ‘biechtmoeder’ of ‘biechtvader’ (een voor het publiek onbekende expert) mogen reflecteren op een zojuist aanschouwde voorstelling, terwijl een illustrator dit uittekent om een representatie van de toeschouwers’ beleving te maken. Alles bij elkaar biedt elk concept een nieuwe beleving vanuit verschillende perspectieven van ofwel de makers, het publiek of externe critici.

Aan de hand van de concepten die de Zendelingen presenteren, wordt er afgesloten met een interactief deel bij de workshop waarbij het aanwezige publiek zelf aan de slag gaat met het bedenken van nieuwe vormen voor kunstkritiek, waarbij een dialoog plaatsvindt tussen bepaalde partijen via een bepaald medium. De vijf verschillende groepen komen met ideeën variërend van onder andere een dialoog gericht op kunstkritiek via Snapchat, de ‘Tweetalong’ waarbij het publiek via een live Twitter streams commentaar geleverd kan worden tijdens de kijkervaring van een film, of een herbewerking van filmtrailers op YouTube na het zien van een film. De groepen waren creatief geprikkeld door de concepten van de Zendelingen en dit opende de discussie over online kunstkritiek op een speelse manier.

DeZendelingenppt

Share