De toekomst van online tijdschriften lezen

De workshop ‘De digitale kiosk’ door Michel Suijkerbuijk was niet drukbezocht. Daarom was er ruimte om op specifieke onderwerpen in te gaan en kwamen de verschillende perspectieven van de aanwezige tijdschriftenmakers ruim aan bod. Onderwerp van gesprek: digitale kiosk eLinea.

Suijkerbuijk sprak de eerste helft van de workshop over eLinea. Op deze website hebben verschillende kranten en tijdschriften hun content digitaal beschikbaar gesteld. Uit hun complete aanbod kiezen zij voor de langere stukken. Kleine nieuwsberichtjes worden zo uit het aanbod gefilterd.

Voor lezers biedt eLinea veel voordelen: allerlei stukken online kunnen lezen, ingedeeld op thema of juist per blad. Toegang is niet gratis: per artikel moet een klein bedrag betaald worden (à la Blendle). Maar een maandelijks abonnement nemen kan ook. De lezer heeft dan vrije toegang tot alle artikelen in het archief en heeft geen beperkingen in de hoeveelheid leesvoer. De vergelijking met Netflix is snel gemaakt.

Groei

Titels die nu al in het bestand zitten zijn onder andere Vrij Nederland, VT Wonen en Panorama maar ook Onze Taal, Villamedia Magazine en Ons Erfdeel. Suijkerbuijk wil dit bestand graag uitbreiden. Daarom komt hij met een voorstel voor collectieve digitale distributie van de culturele tijdschriften in Nederland en Vlaanderen. De voordelen voor de tijdschriften zijn wat hem betreft duidelijk. Als tijdschrift vergroot je je lezersbestand doordat mensen via thema’s of specifieke onderwerpen bij artikelen van je tijdschrift komen. Ook de zichtbaarheid van de culturele tijdschriften zou groter worden. Onderliggende gedachte is dat het makkelijker wordt voor tijdschriften om ook digitaal meer aanwezig te zijn.

Samen sterker

Vanuit de groep komen bezwaren op tafel. Zo vertelt een deelnemer dat een groep Nederlandse tijdschriften al meerdere malen heeft overlegd over meer samenwerking. Waarom het nog niet gelukt is? “Men wil de eigenheid bewaken.” Idealiter zouden alle kunst- en cultuurtijdschriften hun gezamenlijke “tuintje” binnen eLinea krijgen. Deelnemers zien wel iets in de promotie van zo’n gezamenlijke (deel)website, onder de koepel van het bredere eLinea.

Groot nadeel van zoveel aanbod is dat het overweldigend over kan komen. Hoe zien lezers door de bomen het bos? En ook: hoe zorgt het bedrijf ervoor dat elk tijdschrift dezelfde hoeveelheid aandacht van de lezer krijgt? Hierop heeft Suijkerbuijk nog geen voldoende antwoorden. Er liggen plannen om met behulp van algoritmes lezers op artikelen te wijzen die bij hun interesses passen. Ook de sectie ‘Uitgelicht’ wordt op die manier specifieker en meer toegepast op de lezer.

Goed bezig?

Denken richting collectiviteit kan versterkend werken voor alle deelnemers, is een van de conclusies. Het de lezer zo gemakkelijk mogelijk maken je content te lezen, is alleen maar mooi. Daarbij heb je als maker profijt van de sterke punten van anderen in je collectief. De deelnemers willen dan ook zeker verder denken over het voorstel.

Het initiatief is nog erg vanuit “de papieren situatie” gedacht. Artikelen die op het platform verschijnen missen de volheid van een tijdschriftenpagina. Elk tijdschrift heeft haar eigen kenmerkend design, op papier en ook online. eLinea maakt geen gebruik van alle mogelijkheden die het internet biedt om het verlies daarvan op te vangen. Vooral op het gebied van multimedialiteit, want artikelen zien er nu uit als tekstdocument met plaatjes. En dat is jammer. Wel denk ik dat het tijdschriften de mogelijkheid biedt om hun content digitaal makkelijk raadpleegbaar te maken en zo een toegankelijk digitaal archief aan te leggen.

Bij een volgende bijeenkomst zullen er verder plannen gesmeed worden. Ik ben benieuwd welke kant het opgaat.

eLinea-clt-DeBrakkeGrond-2015-05-21

Share